سال 1382 بود که من بعد از 2 سال دوری دوباره به تئاتر نی ریز برگشتم، بعد از تجربه خونین بالان عاشق، دو سال رفتیم شیراز و اونجا فقط یک تجربه کارگردانی تئاتر دانش آموزی داشتم که چیز زیادی ازش یادم نمیاد.

وقتی برگشتیم دوباره سراغ دوست قدیمیم سید جمال رفتم، همون که قبلا توی مسجد جامع امام خمینی(ره) باهاش دوست بودم و اون منو به پسر عموش سید محمود معرفی کرد، اون موقع سید محمود توی کارهای نمایشی و فیلم دستی بر آتش داشت، نمایش نامه ای نامه آماده و شد و رفتیم سر تمرین، اسمش دقیق یادم نمیاد ولی میدونم درباره دهه فجر بود و دیو چو بیرون رود فرشته درآید.

توی دهه فجر همون سال (سال 1382) هم اجرا رفت. توی سالن سینما استقلال نی ریز

از اون نمایش هم پوستر و بروشوری ندارم و فقط همین لوح تقدیر به یادگار مونده